100.rocznica utworzenia stanowiska dzielnicowego w polskiej Policji
Rok 2026 to wyjątkowy moment dla polskiej Policji – przypada 100. rocznica utworzenia stanowiska dzielnicowego. Dzielnicowi to policjanci, którzy utrzymują bezpośredni kontakt z lokalną społecznością. To oni rozpoznają potrzeby i oczekiwania mieszkańców w zakresie szeroko pojmowanego bezpieczeństwa. Często, określani mianem funkcjonariuszy pierwszego kontaktu, są ogniwem łączącym Policję ze społeczeństwem i służą pomocą w rozwiązywaniu różnych problemów występujących w lokalnym środowisku.
Rok 2026 stanowi szczególną datę w historii polskiej Policji – przypada 100. rocznica powołania funkcji dzielnicowego. To właśnie dzielnicowi od stu lat pozostają najbliżej mieszkańców, łącząc działania prewencyjne z budowaniem relacji opartych na zaufaniu i współpracy. Dzielnicowi to policjanci, którzy utrzymują bezpośredni kontakt z lokalną społecznością. To oni rozpoznają potrzeby i oczekiwania mieszkańców w zakresie szeroko pojmowanego bezpieczeństwa. Najczęściej realizują czynności z zakresu profilaktyki społecznej, a także przeciwdziałania przemocy w rodzinie. Prowadzą także działania związane ze ściganiem sprawców przestępstw oraz wykroczeń. Często, określani mianem funkcjonariuszy pierwszego kontaktu, są ogniwem łączącym Policję ze społeczeństwem i służą pomocą w rozwiązywaniu różnych problemów występujących w lokalnym środowisku.
Funkcja ta wywodzi się z okresu międzywojennego, kiedy w strukturach Policji Państwowej wyodrębniono stanowisko dzielnicowego, które szybko stało się jednym z najbardziej rozpoznawalnych przez społeczeństwo. Stało się to na mocy rozkazu nr 330 z 26 sierpnia 1926 roku Komendanta Głównego Policji Państwowej inspektora Mariana Borzęckiego. Następnie rozkazem nr 331 z 6 września 1926 r. została wprowadzona wspomniana instrukcja o dzielnicowych, która szczegółowo opisywała dobór, organizację i zadania dzielnicowych, nakazując, aby stanowiska te utworzono od 1 października 1926 r.
Stanowiska dzielnicowych tworzono tylko w dużych skupiskach ludności. Zaczęto wyznaczać funkcjonariuszy odpowiedzialnych za konkretne rejony. Kluczowa była znajomość lokalnego środowiska, bezpośredni kontakt z mieszkańcami oraz szybkie rozpoznawanie zagrożeń. Dzielnicowy miał bardzo wysoką pozycję w samej Policji, ale przede wszystkim wśród społeczeństwa, jego głos był brany pod uwagę podczas obsadzania niektórych stanowisk, np. dozorców.
Na przestrzeni lat zmieniały się struktury i zakres obowiązków Policji, jednak idea dzielnicowego pozostała niezmienna. Współcześnie to funkcjonariusz pionu prewencji, który nie tylko dba o porządek publiczny, ale także współpracuje z instytucjami, prowadzi działania profilaktyczne i aktywnie uczestniczy w życiu lokalnej społeczności. Dzielnicowy to „policjant pierwszego kontaktu” – osoba, do której mieszkańcy mogą zwrócić się z problemem, prośbą o pomoc czy informacją o zagrożeniu. Istotnym elementem służby jest również realizacja tzw. działań priorytetowych, wynikających z bieżących problemów zgłaszanych przez lokalną społeczność.
Wykorzystano materiały zamieszczone w Gazecie Policyjnej nr 02/2026. Cały artykuł zamieszczony został na stronie https://gazeta.policja.pl/997/archiwum-1/2026/numer-62-022026-r/273931,100-rocznica-utworzenia-stanowiska-dzielnicowego-w-polskiej-Policji.html
podinsp. Ewelina Gromek-Oćwieja